عليك يا أمير المؤمنين ورحمة اللَّه وبركاته . ثمّ قام فمضى « 1 » ، فقال أمير المؤمنين « 2 » : يا أبا محمّد ! اتبعه « 3 » فانظر « 4 » أين يقصد . فخرج الحسن « 5 » بن عليّ عليهما السلام « 5 » ، فقال « 6 » : ما كان إلّاأن وضع رجله « 7 » خارجاً من « 7 » المسجد ، فما دريت أين أخذ من أرض اللَّه ، فرجعت إلى أمير المؤمنين عليه السلام فأعلمته ، فقال : يا أبا محمّد ! أتعرفه ؟ قلت « 8 » : اللَّه ورسوله وأمير المؤمنين أعلم ، « 9 » قال : هو « 9 » الخضر عليه السلام . « 10 » « 10 » الكليني ، الأصول من الكافي ، 1 / 525 - 526 رقم 1 / عنه : الكراجكي ، الاستبصار ( من ميراث حديث الشّيعة ) ، 2 / 128 - 130 ؛ الطّوسي ، كتاب الغيبة ، / 98 ؛ الحرّ العاملي ، إثبات الهداة ، 1 / 452 - 453 ؛ السّيّد هاشم البحراني ، البرهان ، 2 / 487 - 488

--> ( 1 ) [ الاستبصار : « ومضى » ] ( 2 ) - [ زاد في الاستبصار : « لولده الحسن » ] ( 3 ) - [ لم يرد في البرهان ] ( 4 ) - [ في الاستبصار : « وانظر » ، وفي الغيبة والبرهان : « انظر إلى » ، وفي إثبات الهداة : « فانظر إلى » ] ( 5 - 5 ) [ لم يرد في الغيبة ، وفي الاستبصار : « ابن عليّ في طلبه » ] ( 6 ) - [ لم يرد في الغيبة ] ( 7 - 7 ) [ إثبات الهداة : « خارج » ] ( 8 ) [ في الغيبة وإثبات الهداة : « فقلت » ] ( 9 - 9 ) [ في الاستبصار : « فقال : هذا » ، وفي الغيبة وإثبات الهداة : « فقال : هو » ] ( 10 ) - امام محمد تقي عليه السلام فرمود : أمير المؤمنين همراه حسن بن‌على عليهما السلام مىآمد وبه دست سلمان تكيه كرده بود تا وارد مسجد الحرام شد وبنشست ، مردى خوش قيافه وخوش لباس پيش آمد وبه أمير المؤمنين عليه السلام سلام كرد ، حضرت جوابش فرمود وأو بنشست ، آن‌گاه عرض كرد : « يا أمير المؤمنين ! سه مسأله از شما مىپرسم اگر جواب گفتى ، مىدانم كه آن مردم ( كه بعد از پيغمبر حكومت را متصرف شدند ) دربارهء تو مرتكب عملي شدند كه خود را محكوم ساختند ودر امر دنيا وآخرت خويش آسوده ودر أمان نيستند واگر جواب نگفتى مىدانم تو هم با آن‌ها برابرى . » أمير المؤمنين عليه السلام به أو فرمود : « هر چه خواهى از من بپرس . » أو گفت : « به من بگو : 1 . وقتي انسان مىخوابد روحش كجا مىرود ؟ 2 . چگونه مىشود كه انسان گاهى به ياد مىآورد وگاهى فراموش مىكند ؟ 3 . چگونه مىشود كه بچهء انسان مانند عموها ودايىهايش مىشود ؟ » أمير المؤمنين عليه السلام رو به حسن كرد وفرمود : « اى أبا محمد ! جوابش را بگو . » امام حسن عليه السلام جوابش را فرمود ، آن مرد گفت : « گواهى مىدهم كه شايسته پرستشى جز خدا نيست